انّه اختلف الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و اين عبارت تأويل به مصدر رفته و خبر « المبحث السّابع » مىباشد . وضعا او اطلاقا : دو كلمهء « وضعا » و « اطلاقا » تمييز براى نسبت در « ظهور صيغة الامر فى الوجوب » مىباشد . يعنى چه آنكه گفته شود ؛ ظهور صيغهء امر در وجوب به واسطهء وضع صيغه بوده و يا گفته شود به واسطهء اطلاق و كثرت استعمال و انصراف به وجوب مىباشد . فيما اذا وقع الخ : ضمير در « وقع » به امر برگشته و جار و مجرور « فيما الخ » متعلّق به « ظهور صيغة الامر » بوده و كلمهء ماء موصوله به معناى مورد مىباشد . او فى مقام توهّمه : ضمير در « توهّمه » به حظر يعنى نهى برگشته و اين جار و مجرور عطف بر « فيما الخ » مىباشد . على اقوال : اين جار و مجرور متعلّق به « اختلف » مىباشد . نسب الى المشهور ظهورها فى الاباحة : ضمير در « ظهورها » به صيغهء امر برمىگردد . و الى بعض العامّة ظهورها فى الوجوب : ضمير در « ظهورها » به صيغه امر برمىگردد . تبعيّتها لما قبل النّهى : ضمير در « تبعيّتها » به صيغه امر برگشته و كلمهء « قبل النّهى » خبر براى « كان » محذوف بوده كه ضمير در آن به ماء موصوله به معناى حكم بوده برمىگردد . يعنى « لما كان قبل النّهى » . الى غير ذلك : مشاراليه « ذلك » اقوال ياد شده مىباشد . انّه لا مجال للتّشبّث : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و مقصود از « التشبّث » نيز تمسّك كردن مىباشد . فانّه قلّ مورد منها يكون خاليا الخ : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « منها » به موارد استعمال و در « يكون » به « مورد منها » يعنى موردى از موارد استعمال برمىگردد . و مع فرض التّجريد عنها : ضمير در « عنها » به قرينه برمىگردد . لم يظهر بعد كونها الخ : كلمهء « بعد » مبنى بر ضم و بريده از اضافه بوده يعنى بعد از تجريد